Kankeronderzoekers juichen waarschijnlijk weer te vroeg
Dieren worden nog steeds massaal gebruikt in kankeronderzoek. Vaak gebruiken onderzoekers muizen. Regelmatig verschijnen er berichten op internet waarin wetenschappers roepen dat ze veelbelovende resultaten bij dieren hebben ontdekt. Maar hoe vaak vertalen deze resultaten zich daadwerkelijk in behandelingen die voor mensen toepasbaar zijn?
Helaas is het succes erg laag. Slechts 1 op de 20 kankermedicatie belandt uiteindelijk op de markt. En daar blijkt zelfs die medicatie niet voldoende efficiënt. Van dat 1/20 deel is maar 1/5 deel echt efficiënt. Dat wil zeggen dat ze het leven van een kankerpatiënt kunnen verlengen. Niet genezen. [1]
De afgelopen jaren zijn er talrijke berichten gekomen over wondermiddelen die ‘in aantocht’ zijn, omdat ze dieren konden genezen. Maar helaas geven deze berichten valse hoop. Dieren zijn geen mensen, waardoor het meestal niet blijkt te werken bij mensen.
Dr Richard Klausner, voormalig directeur van het National Cancer Institute (VS) zei hierover ooit: “De geschiedenis van kankeronderzoek is een geschiedenis van het genezen van kanker in muizen… We hebben al decennialang muizen genezen van kanker, maar het werkt gewoonweg niet bij mensen.” [2]
Ook Dr. J. E. Green van het National Cancer Institute Laboratorium geeft aan dat resultaten in muizen niet die van de mens representeren: “Sommige bevindingen in muizen met darmkanker leidden bij klinische proeven met mensen uiteindelijk tot een toename van kanker. “ [3]
In de New York Times van 28 juni 2009 stond weer een artikel [4] waarin een dergelijk nieuw kankermedicijn groots wordt aangekondigd. De titel luidde ‘Nieuwe kankerbehandeling veelbelovend in testen’. De behandelmethode werd uitgevoerd bij muizen, maar ook bij honden met hersentumoren. Bij beiden bleek de methode efficiënt. Veiligheidstesten zijn later uitgevoerd bij apen.
In het artikel komen ook een aantal kankerexperts aan het woord die terecht voorzichtig omgaan met dit bericht en daarnaast ook onbewust aangeven dat kankeronderzoek met dieren toch niet zo handig is, aangezien de uitkomsten niet toepasbaar zijn op mensen. Het artikel geeft dus aan dat kankerexperts geïnteresseerd naar het onderzoek kijken, maar dat ze wel opmerken dat vele behandelmethoden bij laboratoriummuizen uiteindelijk niet zo efficiënt blijken bij menselijke patiënten.
Kankeronderzoeker Bert Vogelstein, van de Johns Hopkins Universiteit, geeft aan dat de nieuwe methode een creatief en veelbelovend onderzoek is, maar merkt op dat slechts 1% van hun ‘succeslijst’ uiteindelijk succesvol bleek bij menselijke patiënten.
Het bedrijf dat de nieuwe methode ontwikkeld heeft, wil ook snel bij menselijke patiënten gaan testen. Het is dus de vraag of deze behandeling bij die 1 op 20 hoort of bij die 19 anderen die het niet halen. Voor de patiënten met kanker hopen we natuurlijk dat het ook uiteindelijk voor mensen lijkt te werken. Maar de mensen in de klinische fasen zullen hier de echte proefkonijnen zijn.
Referenties
[1] Gardiner Harris, “New Drug Points Up Problems in Developing Cancer Cures,” The New York Times 21-12-2005.
[2] Cancer Drugs Face Long Road From Mice to Men, 1998, LA TIMES
[3] Dr. J. E. Green of the National Cancer Institute Laboratory, Journal of the National Cancer Institute, 2001, 93:976.
[4] http://www.nytimes.com/2009/06/29/health/research/29drug.html