Algemeen
Wanneer pro-vivisectie organisaties een publiek optreden ten beste geven en ergens in discussie gaan, dan halen ze vaak patiënten te voorschijn om hun zaak te 'verkopen' aan het publiek. Want wie gaat niet denken dat dierproeven een noodzakelijk kwaad zijn als een patiënt pleit voor dierproeven en vertelt dat haar/zijn medicatie, die op dieren getest zijn, erg veel verbeterd heeft in haar/zijn situatie?
De sector weet het ook goed te verkopen aan patiënten dat dierproeven noodzakelijk zijn. En de samenleving heeft overal te horen gekregen dat het een noodzakelijk kwaad is. Via patiëntenorganisaties, artsen en wetenschappers bepleiten dat in tv-programma's, in schoolboeken staat dat vermeld (geschreven door auteurs waarbij het ook al met de paplepel is ingegoten) en zelfs dierenbeschermingsorganisaties nemen zulke standpunten in of suggereren dat het nog niet reëel is om dierproeven te laten verdwijnen.
Wanneer een patiënt van de arts medicatie krijgt, dan is dat ooit waarschijnlijk getest op dieren. Een patiënt heeft daarin weinig keuze. Voor een patiënt die zeer principieel tegen dierproeven is, is dat een lastige keuze. Is de last van de ziekte of aandoening te erg om daarvoor medicatie te gebruiken waarvoor dieren hebben moeten lijden? Wanneer je bijvoorbeeld een beetje last van eczeem hebt is het makkelijk een keuze te maken, maar wanneer je leven alleen maar draait om je ziekte of je zelfs dreigt te sterven, is de keuze toch snel gemaakt voor de meesten. Helaas kan je niet kiezen voor medicatie die dierproefvrij is.
Mits dierproeven niet betrouwbaar zijn als referentie voor hoe het effect op mensen, is het bij nieuwe medicatie als patiënt toch wachten of het überhaupt zijn beloofde werk doet bij mensen. Regelmatig worden dan ook 'valse beloften' gemaakt dat een wondermedicijn is ontdekt. Dierproeven geven dan bepaalde resultaten,waaruit we zouden moeten besluiten dat het bij mensen ook goed gaat werken. Helaas hoor je daarna een lange stilte, want vaak komen het middel uiteindelijk niet op de markt terecht. Deze 'eureka'-momenten lijken dan ook niets anders dan een vorm van medische propaganda om meer fondsen te werven.
Dr Richard Klausner van het National Cancer Institute zegt hierover terecht: 'The history of cancer research has been a history of curing cancer in the mouse... We have cured mice of cancer for decades and it simply didn't work in humans.'
Resultaten bij dieren betekenen dus niet dat de patiënten er ook mee geholpen zijn. Wanneer er dierproeven zijn gedaan voor medicatie en er wordt groen licht gegeven voor de human trials, dan is het dus maar afwachten hoe de mensen erop zullen reageren. De mensen die daaraan meedoen zijn eigenlijk de echte proefkonijnen.
Als patiënt, die medicatie nodig heeft, kan je niet aan het feit ontkomen dat de medicatie op dieren is getest, maar met experimentele middelen is het risico op bijwerkingen hoog, omdat jij het proefkonijn bent. Medicatie die langer op de markt zijn, zijn daarom al veiliger, omdat er in principe uitgebreid getest is op mensen en dus vanuit de klinische data betere resultaten behaald zijn over de effecten. Iets wat dierproeven niet kunnen aangeven voor mensen.
Platform voor Wetenschap zonder Dierproeven hoopt met het platform patiënten bij te staan en ook de patiënten die willen kunnen kiezen voor dierproefvrije medicatie een stem te geven. Wij pleiten daarom ook voor de afschaffing van de verplichte dierproeven. De verplichting tot dierproeven heeft geen enkele wetenschappelijke fundering en dient daarom spoedig geëvalueerd te worden. Dierproeven zijn onnodig, niet wetenschappelijk, ongefundeerd, gevaarlijk, onbetrouwbaar en zorgen voor veel mens- en dierenleed.