Dierproeven: zieke wetenschap
‘In naam der wetenschap’ zijn er door de eeuwen heen de gruwelijkste experimenten op dieren gedaan. De uitvoerders van deze experimenten, vivisectoren of dierproefnemers genoemd, werden altijd beschermd door de Kerk en/of de Staat.
Descartes en Claude Bernard zijn twee bekende initiatiefnemers van wrede proeven op dieren. Descartes, een Franse filosoof, verklaarde dat, ‘het gillen van gemartelde dieren met het lawaai van een machine kan worden vergeleken’. Claude Bernard, een arts in het midden van de 19de eeuw, stond er om bekend dieren, die volledig bij bewustzijn waren, te nagelen aan blokken, hun organismen te openen en hen te observeren, zelfs ‘s nachts in zijn slaapkamer. Zij zijn beiden gedeeltelijk verantwoordelijk voor de medische wetenschap die de ethische aspecten negeert, de bloedige weg van vivisectie nastrevend samen met de krachtige farmaceutische industrie, die artsen en wetenschappers gebruikt om wrede testen uit te voeren.
Brainwashen van het publiek
Dierproefnemers maken in discussies over dierproeven regelmatig gebruik van een soort van ‘emotionele chantage’ en schermen vaak met dezelfde argumenten zoals ‘We hebben nog 5 of 10 jaar nodig om kanker of AIDS te genezen’ of ‘Wilt u tekenen geen producten te gebruiken die getest werd op dieren?’. Vivisectoren die schermen met termijnen om ziektes op te lossen, geven vaak niet alleen valse hoop aan ernstig zieken, maar trachten zo ook om aan nog meer financiële middelen en sponsors te geraken om hun dierproeven én daarmee hun carrière voort te zetten. Veel beloftes werden er al gedaan. Maar diegenen die dit soort uitspraken in de praktijk willen toetsen, weten dat veel van die beloftes een stille dood sterven.
Feit is dat bijna alles op dieren wordt getest of werd getest. Men kan het zo gek niet bedenken of het werd of wordt wel getest op dieren. Als we deze vraag zouden doortrekken in ons dagelijks leven dan zouden we bijvoorbeeld geen kop koffie meer mogen drinken omdat er dierproefnemers zijn die ratten verslaafd maken aan cafeïne; geen limonade meer mogen drinken omdat citroenzuur op dieren werd getest; geen auto meer mogen rijden omdat tot enkele jaren terug botsproeven op apen en varkens werden gedaan; in de pijnbestrijding geen gebruik mogen maken van morfine omdat dierproefnemers morfine op dieren uitproberen, terwijl morfine al lang door mensen werd gebruikt alvorens er ooit één dierproef voor werd gedaan; hetzelfde geldt voor aspirine; geen alcohol meer mogen drinken omdat dierproefnemers dieren opzettelijk verslaafd maken aan alcohol; geen osteopathen meer mogen raadplegen omdat er proeven worden gedaan met het breken van ruggenwervels van katten, enz.
Die vreselijke zaken die in het verleden gebeurd zijn, kunnen we helaas niet meer veranderen. Onder aanvoering van de nazi’s werd een heel Duits wegennet uitgebouwd en in de VS werden daar zwarte slaven voor gebruikt. Dit betekent niet dat omdat wij van die wegen gebruik maken, wij daar persoonlijk voor verantwoordelijk zijn. Diegenen die hun zieke ideeën in de praktijk willen uitvoeren - ten koste van mens, dier of milieu -, die zijn verantwoordelijk. Laat je niet in een hoekje drummen door mensen die zich bedienen van dit soort retoriek. Weet dat zij voortdurend proberen goed te praten wat krom is en alle mogelijke middelen aanwenden om critici te brandmerken als ‘leken’ en als ‘ondeskundig’. Zij hebben macht, geld, advocaten en vaak ook bepaalde media in handen om de zaakjes zo te sturen zoals zij dat graag willen. ‘Mensen hebben geen recht op domheid’, zo stelde filosoof Paul Cliteur eens. Informeer je. Durf kritische vragen te stellen. Voor jezelf en voor hen die dat niet kunnen.
Voorkomen is beter dan genezen
De producten die we kunnen vermijden en waarvan we weten dat dieren ervoor moesten lijden en mishandeld worden in laboratoria … daar kan je wel degelijk rekening mee houden: denk hierbij aan schoonmaakmiddelen, cosmetica, haarverzorgingsproducten, diervoeders ... Preventie en mensen meer attenderen op een gezondere levensstijl (stoppen met roken, minder drinken, meer bewegen, vermindering van stress, etc.) zullen meer mensenlevens redden dan alle dierproeven bij elkaar genomen. Maar daar is voor de farmaceutische industrie en chemische bedrijven weinig geld aan te verdienen. Alhoewel er een groeiende tendens van de voedingsindustrie en multinationals is om bijvoorbeeld cholesterolverlagende producten op de markt te brengen. Maar je kan er van uitgaan dat de zogeheten cholesterolverlagende stoffen in voedingsmiddelen ook op proefdieren zijn uitgetest.
Bepaalde medicatie of chemische stoffen die van de Westerse markt worden geweerd omdat ze schade berokkenen aan mens, dier en milieu, worden door sommige farmaceutische en chemische bedrijven gerust - vaak wel onder een andere naam - in derdewereldlanden op de markt gebracht. Geen haan die daar naar kraait. Alles voor de winst. Andersom worden armere landen belangrijke medicatie voor bijvoorbeeld AIDS onthouden, omdat daar geen winst valt te behalen voor de farmaceutische bedrijven.
Twijfel ook niet of sommige dierproefnemers zullen testen op mensen. Op mensen die geen toestemming (willen) geven of kunnen geven en dus zo onvrijwillig mee moeten werken aan proeven. En dan spreek ik niet over studenten of andere ingehuurde proefpersonen die zich vrijwillig opgeven voor bepaalde medische proefprojecten of farmaceutische middelen. Zij worden doorgaans wel goed begeleid en krijgen een financiële vergoeding voor hun vrijwillige deelname aan proeven en testen. In het verleden zijn vreselijke experimenten en operaties uitgevoerd op zuigelingen en psychiatrische patiënten. Net zoals dieren zijn zij vaak weerloos en gemakkelijke slachtoffers. Maar ook soldaten werden in oorlogsgebieden opzettelijk blootgesteld aan nieuwe chemische wapens. Zogenaamde artsenbezoekers van de farmaceutische industrie bieden artsen/specialisten bijvoorbeeld congressen met alle bijbehorende gratis evenementen, etentjes of andere aantrekkelijke producten aan, om hen aan te zetten tot het voorschrijven van een nieuw medicijn of goedlopende medicatie. Via speciale marketing projecten gaan ze te werk om een nieuw medicijn of product trachten te verkopen. Eerste prioriteit van de farmaceutische industrie is het beïnvloeden van de top van de medische wereld (o.a. in medische en wetenschappelijke tijdschriften en vakbladen), gevolgd door de specialisten en daarna de huisartsen.
Mensen, dieren en milieu zouden beter beschermd moeten worden tegen de belangen van de farmaceutische en chemische industrie. Wanneer we de desastreuze gevolgen kennen (meestal pas jaren later), dan is vaak al te laat. De Wereldgezondheidsorganisatie tikt regelmatig de farmaceutische industrie op de vingers omdat ze teveel uit zijn op eigen belangen. Stoffen die kankerverwekkend of zeer gevaarlijk zijn, zouden onmiddellijk van de markt genomen moeten worden. Honderden – op dieren geteste – medicijnen zijn ondertussen al uit de handel genomen. En tot op de dag van vandaag gebeurt dat nog steeds. Denk recentelijk aan de pijnstiller Vioxx, het artritis middel Celebrex, het longkanker medicijn Iressa, het anti-cholesterolmiddel Crestor en het beroertemedicijn Exanta met zeer gevaarlijke en zelfs dodelijke bijwerkingen bij menselijk gebruik. In veel van dit soort gevallen blijkt het middel erger dan de kwaal te zijn.
Dierproeven zijn nog steeds de snelste manier om nieuwe medicatie op de markt te brengen. Je mag je gerust hardop vragen stellen over de ware beweegredenen van farmaceutische en chemische bedrijven. Marktaandeel, grove winsten, aanzien en concurrentiepositie winnen het vaak van ethiek. Farmaceutische bedrijven hebben al heel wat schandalen, verminkingen en het doden van vele mensen en dieren op hun geweten. Hoeveel nieuwe virussen en chemische stoffen worden er (misschien) wel niet in laboratoria gecreëerd? Critici van deze vuile praktijken worden niet zelden met alle mogelijke middelen bestreden of de mond gesnoerd. Een gewone burger durft vaak ook niet voor zijn eigenbelangen op te komen en een (duur) proces aan te gaan tegen de machtige en rijke farmaceutische industrie. Er blijkt opvallend weinig openheid over dit soort praktijken. Sterker nog: overheden werken mee aan het geheimhouden van bedrijven en multinationals die dierproeven doen of laten uitvoeren.
Sommige dierproefnemers zijn gewoonweg gevaarlijke gekken: ze willen hoofdtransplantaties bij mensen doen (na apen en honden, zijn wij mensen aan de beurt), genetisch gemanipuleerde organen van varkens of apen implanteren bij mensen (met alle gekende gevaren van overdracht van virussen en ziektes van dien) of mensen klonen (na schaap Dolly zijn wij mensen aan de beurt).
Honderden artsen, wetenschappers en ex-dierproefnemers vechten in belang van mens, dier en milieu voor een betere wereld zonder dierproeven maar wel voor modern en veilig onderzoek. Daar moet de toekomst liggen en we moeten niet willen blijven vasthouden aan vastgeroeste, ouderwetse, slechte en onveilige dierproeven. Zij verwerpen dierproeven, niet alleen om ethische redenen maar vooral om medische en wetenschappelijke redenen. Lees meer hierover op volgende sites:
- www.pcrm.org
- http://aerzte-gegen-tierversuche.tierrechte.de/i.php4?Lang=en
- www.dlrm.org
- www.curedisease.net/news/040903.shtml
Laten we hopen voor ons en voor de miljoenen proefdieren dat er meer geluisterd zal worden naar deze mensen en dat dierproeven snel tot ons duister verleden zullen behoren.
Auteur: Marianne Huiberts, voorzitter Bite Back vzw
‘Vivisection is the blackest of all the black crimes that man is at present committing against God and his fair creation’.
‘I abhor vivisection with my whole soul. All the scientific discoveries stained with innocent blood I count as of no consequence.’ Mahatma Gandhi